Nieuws

Totaalvoetbal; een concept

10-10 14:49, door Admin

In het kader van de SGN FM 10-daagse zullen een aantal berichten van mijn blog op de voorpagina van het SoccerGamers Netwerk geplaatst worden.

Het klassieke totaalvoetbal berust op de gedachte dat de verdediging de ruimte van de tegenstander zo klein mogelijk moest maken door zo ver mogelijk naar voren te verdedigen. In balbezit gaat alles om het scheppen van zoveel mogelijk ruimte, door aanvallers aan de uiterste zijkanten te posteren en zo ver mogelijk naar voren te spelen. Natuurlijk waren voetballers al eerder bezig met het creëren van ruimte, maar Cruijff en Michels waren de eersten die er ook nadrukkelijk over spraken. Totaalvoetbal, zoals het door Nederlanders in 1974 werd gespeeld, zorgde voor verwarring bij de tegenstander, die het systeem van mandekking niet meer kon toepassen. De vloeiende speelstijl, waarbij iedere speler zijn positie met die van een andere kon verwisselen, vergde van alle voetballers een goede fysieke conditie. Iedereen moest gedurende negentig minuten zowel kunnen aanvallen als verdedigen. Is het nu mogelijk een dergelijke spelstijl naar de FM-engine om te zetten?

Geen vaste formatie
We lopen direct al tegen een probleem aan. Het Nederlands elftal in 1974 was beslist niet de enige ploeg die aan totaalvoetbal deed. Ook de Duitse nationale ploeg van 1974, het Ajax van 1969-1973, het Bayern MĂźnchen van 1974-1976, Guus Hiddinks Korea en nog diverse andere teams speelden een spelletje dat te vergelijken viel met totaalvoetbal. Zelfs de alom verfoeide Griekse Europese kampioenen van 2004 speelden een vorm van totaalvoetbal, strikt genomen. Geen enkele van deze elftallen speelde echter volgens een vaste formatie, hetgeen dus aangeeft dat totaalvoetbal geen concrete tactiek.

Wat is totaalvoetbal dan wel, wanneer het geen concrete tactiek is? Het totaalvoetbal is in feite een dogma. Een dogma is een bepaalde geloofsaanname of een bepaalde doctrine die voor gezaghebbend wordt gehouden door een religie of een andersoortige organisatie. Aangezien voetbal voor veel mensen tegenwoordig als religie geldt, lijkt me deze vergelijking best aardig.

Enfin, een dogma dus. Dit betekent dat het in feite een theorie is over hoe voetbal gespeeld zou moeten worden. De achterliggende gedachte kwam al naar voren: de verdediging moet de ruimte van de tegenstander zo klein mogelijk maken door zo ver mogelijk naar voren te verdedigen. In balbezit draait het spelletje om het scheppen van zoveel mogelijk ruimte, door aanvallers aan de uiterste zijkanten te posteren en zo ver mogelijk naar voren te spelen. Daarnaast moet iedere speler op iedere positie in het veld kunnen spelen. Door veelvuldige positiewisselingen worden de tegenstanders nog eens extra verward.

Hoe een manager concreet deze theorie invult is zijn eigen zaak. De formatie mag dus niet voorondersteld worden. Zoals ik in de inleiding al aanhaalde kan die formatie ook sterk verschillen. Nederland en Ajax hanteerden een 4-3-3 formatie, terwijl Duitsland en Bayern eerder een 4-4-2 formatie gebruikten. De Grieken van Rehhagel daarentegen speelden in een 4-5-1 formatie met een dynamisch middenveld. De overeenkomst tussen de teams was de spelstijl. Dynamisch en veelvuldig druk zettend naar voren toe in verdedigend opzicht.

Ik kan en mag dus geen vaste formatie geven voor het concept totaalvoetbal en zal daar dan ook van af zien. Omdat ik echter besef dat mensen wel willen weten waarom dit niet kan en mag, heb ik deze korte toelichting geschreven.

Druk zetten
Closing down, oftewel het opjagen of druk zetten op een tegenstander is een ander onderdeel van FM 2006 dat veelvuldig tot problemen lijkt te leiden. Mits het eigen team en dat van de tegenstander zorgvuldig geanalyseerd is, kan Closing Down een belangrijk onderdeel vormen van de tactiek. Voor de tactische leken onder ons, de mate van Closing Down bepaalt hoe snel een speler geneigd zal zijn de speler van de tegenstander die in balbezit is, aan te pakken. Een speler die dus ingesteld staat op een hoge mate van Closing Down zal in de 2d match engine direct nadat een tegenstander de bal ontvangt er bovenop vliegen.

De voor- en nadelen van Closing Down zijn evident. Als voornaamste voordeel geldt dat je de tegenstander geen rust geeft om op te bouwen. Spelers die aan de bal komen worden onder druk gezet en wanneer een tegenstander spelers in de ploeg heeft die slecht met deze druk kunnen omgaan, zal deze resulteren in balverlies. Een zwakkere tegenstander zal door middel van effectieve Closing Down volledig vastgepind worden op eigen helft. Het nadeel is ook een duidelijk punt. De eigen spelers zullen vaker uit hun positie staan, omdat ze de man attaqueren die de bal heeft. Hierdoor kunnen er, bij een gebrekkige organisatie, gaten vallen in de opstelling. Soms gebeurt het zelfs dat twee spelers ĂŠĂŠn en dezelfde tegenstander willen aanpakken

Het lijkt verder logisch om te veronderstellen dat tight man marking en hoge Closing Down voor centrumverdedigers niet echt goed samengaan. Sterker nog, het is een contradictio in terminis, een tegenspraak. Hoe kan iemand als mandekker spelen en dus kort op zijn tegenstander zitten, maar tegelijkertijd iedere speler die de bal heeft attaqueren? Wanneer de speler die de bal heeft niet de eigen tegenstander is, dan komt de verdediger in de problemen door de conflicterende opdrachten die hij heeft meegekregen, vooral niet wanneer zijn stats voor Decisions slecht zijn. Een kleine tip dus, laat je centrumverdedigers nooit tight man marking spelen in combinatie met hoge Closing Down.

[...]

Lees deze tekst verder op mijn blog .

SGN Ads